Wojna trzydziestoletnia. Po bohaterskiej śmierci

Postać Viktora Kappara, żołnierza - prostaczka, który ściśle wypełniając rozkaz, tkwi na posterunku przez trzydzieści lat od zakończenia II wojny światowej, przywodzi na myśl "Przygody dobrego wojaka Szwejka". Skojarzenia takie wywołuje również powieściowa rzeczywistość, ujawniająca bezsens i absurdalność wojny, ułudę wszystkich wartości i autorytetów. Obrazoburczą wymowę utworów podkreśla język, skondensowany, wręcz aforystyczny, pełen ironii i paradoksów, prowokujący do gorzkiego śmiechu. W poczuciu nieuleczalnego absurdu współczesnej sytuacji politycznej czytelnik czeka, aż świat dowie się o wiernej i niepotrzebnej postawie fińskiego wiarusa i odwoła go z posterunku. Czy jest to jednak możliwe, skoro dla zindoktrynowanego żołnierskiego umysłu świat jest pełen wrogów, nawet amerykański pacyfista nie zasługuje na zaufanie, a jedyne osoby, których rozkazom Viktor Kappara mógłby się podporządkować, dawno już nie żyją?