Zygmunt Rumel

Książka przybliża losy jednego z przywódców ruchu oporu na Wołyniu, Zygmunta Rumla (1915-1943), poety i żołnierza, komendanta VIII Okręgu Batalionów Chłopskich, bestialsko zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich. Do dziś nie udało się ustalić miejsca spoczynku jego doczesnych szczątków. Autor krótko przedstawia zaangażowanie Z. Rumla w ruch ludowy w okresie międzywojennym. Szczegółowo natomiast omawia działalność w szeregach podziemnego SL "Roch" oraz BCh w Warszawie i na Wołyniu, skupiając się przede wszystkim na walkach z banderowcami, gestapo, orpo (niemiecka policja porządkowa) i NKWD. Zygmunt Rumel zginął w niedzielę 11 lipca 1943 r. Dzień ten nazywany jest często "Wołyńską Apokalipsą", wówczas bowiem UPA wymordowała w 167 wsiach i miejscowościach tysiące Polaków. W książce znalazł sie również wybór publicystyki Z. Rumla, wspomnienia o nim oraz biogramy wołyńskie żołnierzy SL "Roch" i BCh.