Walecznych tysiąc

Władysław Goliczewski - ur. 22 I 1900 r. w Grajewie. Jako młodzieniec zaangażował się w działalność niepodległościową w ramach Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1919 odbył kurs szkoły podoficerskiej 33 pułku piechoty w Łomży. Został dowódcą II plutonu 1 kompanii i od sierpnia 1919 roku brał udział w walkach na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Walczył na froncie poleskim i północno-wschodniej Białorusi. W styczniu 1920 r. trafił do niewoli sowieckiej, z której po miesiącu udało mu się uciec. Powrócił w szeregi macierzystego 33 pp. w lipcu 1920 r. Podczas walk nad Dźwiną został ranny, co zakończyło jego działalność frontową. Jego wspomnienia z okresu wojny polsko-bolszewickiej zostały wydane drukiem po raz pierwszy już w 1934 r. We wstępie pisano wówczas: Jest w tych pamiętnikach naszkicowana typowa postać polskiego „nieznanego żołnierza”. Jakiekolwiek nazwisko napiszemy na miejsce tych, które są tam wymienione, dla wszystkich opowieść będzie dobra i ta sama. Oto w czem tkwi dokumentalna i wyjątkowa wartość tomu „Walecznych tysiąc”. Posiadamy ostatni egzemplarz.