Małe mieszkanie z ogrodem w tle w teorii i praktyce popularnego budownictwa mieszkaniowego w międzywojennej Polsce

Celem pracy jest uporządkowanie i możliwie całościowe przedstawienie, z wyłączeniem problematyki stricte urbanistycznej, zagadnień z zakresu teorii oraz praktyki projektowej i realizacyjnej popularnego budownictwa jednorodzinnego na ziemiach międzywojennej Polski. Badaniami zostały objęte reprezentatywne dla poszczególnych nurtów architektonicznych i różnych środowisk inwestorskich przykłady projektów małych, tanich mieszkań zrealizowanych w domach jednorodzinnych w latach 1918–1939 na terytorium II Rzeczypospolitej. Aby uzyskać możliwie kompletny obraz popularnej jednorodzinnej architektury mieszkaniowej, w pracy uwzględniono zarówno budownictwo wiejskie (indywidualne — włościańskie i pracownicze — folwarczne), jak i drobną zabudowę mieszkaniową realizowaną dla masowego odbiorcy w miastach, na ich przedmieściach oraz w rozproszonych po kraju osadach pracowniczych (robotnicza i urzędnicza, indywidualna, spółdzielcza i tak zwana patronacka).