Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej w Polsce w latach 1928-1939

Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej była jedną z największych organizacji paramilitarnych działających w II Rzeczypospolitej. Jej zasadniczym zadaniem był wszechstronny rozwój lotnictwa i przygotowanie możliwie największych grup społeczeństwa do obrony przed powietrznymi i chemicznymi środkami napadu. Powstanie i rozwój organizacji wynikały bezpośrednio z doświadczeń I wojny światowej, w której na szeroką skalę zastosowano różne rodzaje lotnictwa oraz broń chemiczną. Przewidywany charakter przyszłej wojny i przygotowania wojenne głównych państw europejskich pozwalały przypuszczać, iż w kolejnym konflikcie zbrojnym środki te zostaną wykorzystane w masowej skali, także przeciwko ludności cywilnej. W tej sytuacji obrona społeczeństwa na wypadek konfliktu zbrojnego stawała się zadaniem priorytetowym, zwłaszcza wobec rozwoju technicznego oraz wzrostu możliwości bojowych lotnictwa i chemicznych środków rażenia. Zakres tematyczny książki obejmuje strukturę, działalność LOPP, jak też popularyzację lotnictwa w społeczeństwie oraz jego udział w rozbudowie i rozwoju lotnictwa.