Od Kesslera do Moltkego

Koniec I wojny światowej wykreował nową rzeczywistość na politycznej mapie Europy. Wskutek klęski Niemiec w Wielkiej Wojnie stało się możliwe odbudowanie, po 123 latach zniewolenia, niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej. Państwo polskie ponownie stało się podmiotem na arenie międzynarodowej, co wymusiło konieczność nawiązania i utrzymywania kontaktów dyplomatycznych z II Rzeszą Niemiecką. W prezentowanej książce przedstawione zostały dzieje najwyższego przedstawicielstwa dyplomatycznego Niemiec w Polsce, głównie w kontekście jego działalności w obszarze spraw politycznych i gospodarczych. Historia niemieckiego przedstawicielstwa dyplomatycznego w Polsce została ukazana przez pryzmat działalności kierowników placówki warszawskiej, którzy w latach 1918¬–1939, w zależności od stopnia zaawansowania relacji bilateralnych, występowali w stolicy Polski w różnych rangach dyplomatycznych. Przedstawiono zatem kreatywną i, co za tym idzie, specyficzną rolę kolejno Harry’ego Kesslera, Alfreda von Oberndorffa, Herberta von Dirksena, Hansa von Schöna, Ulricha Rauschera i Hansa-Adolfa von Moltke w kształtowaniu stosunków niemiecko-polskich. Książka została oparta w znacznym stopniu na badaniach archiwalnych, przeprowadzonych w archiwach niemieckich i polskich, a także na materiałach pamiętnikarskich oraz międzywojennej prasie niemieckiej i polskiej.