Kresy w oczach oficerów KOP

Kresy Wschodnie to nie tylko Lwów, Wilno, Grodno czy choćby Tarnopol. Kresy to także wieś. Wieś biedna i zacofana. To małe miasteczka, niepołączone siecią dróg z żadnym większym ośrodkiem, o ulicach bez twardej nawierzchni, odległe nieraz o kilkanaście kilometrów od najbliższej stacji kolejowej. W niniejszej książce przedstawiono niezwykły, dotąd niepublikowany, sporządzony w 1935 roku przez oficerów oświatowych poszczególnych batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza, opis 18 gmin położonych przy wschodniej granicy II Rzeczypospolitej w województwach białostackim, wileńskim, poleskim, wołyński i tarnopolskim. Zawierto w niej zarówno dane historyczne, jak i charakterystykę mieszkańców, aktywności społecznej, statystykę narodowościową, wyznaniową, zawodową, stan szkolnictwa i zupełnie unikalne opisy sytuacji gospodarczej. Ukazano też, jak poza podstawowym zadaniem - ochroną granicy wschodniej i zapewnieniem bezpieczeństwa w pasie granicznym - KOP podejmował działania społeczne, kulturalne i oświatowe nastawione na aktywizowanie ludności miejscowej, starając się choć w części usuwać skutki zaborów, poprawiać los ludności Kresów.