Samobójstwo demokracji

Studium ma charakter zarazem historyczny i politologiczny. Casus Czechosłowacji jest dobrym obiektem badawczym z obydwu punktów widzenia. W latach 1938-1939 podjęto tam nieudaną próbę przekształcenia systemu politycznego, jego nowy kształt nazywając II Republiką. Dla politologa przypadek ten może być pomocny we wzbogaceniu ogólniejszej wiedzy o właściwościach tego rodzaju przemian ustrojowych oraz dotyczącej zagrożeń demokracji w następstwie zawirowań ekonomiki i polityki, powodowanych przez kryzysy gospodarcze i polityczne, jakie miały miejsce w przeszłości, ale też – potencjalnie – mogących wystąpić i dziś. W tym studium autor koncentruje się na analizie konkretnego przypadku: degeneracji i samobójczego przekształcenia systemu demokratycznego w jednym państwie – Czechosłowacji. Wprawdzie bezpośrednie przyczyny procesów zachodzących w latach 1938-1939 miały charakter głównie polityczny, a kryzys zapoczątkowany w 1929 r. obszedł się z Czechosłowacją względnie łagodnie, lecz w skali globalnej jej los był skutkiem wzrostu siły istniejących już państw dyktatorskich i pojawienia się nowych w następstwie tego kryzysu, zwłaszcza nazistowskiej III Rzeszy, zatem stanowił jego pośrednią konsekwencję.