Ciągniki artylerii ciężkiej

Historia motoryzacji artylerii ciężkiej WP to zagadnienie bardzo słabo omówione po dziś dzień. Choć wiemy już dużo o armatach kalibru 120 mm wz. 1878/09/31 czy haubicach 155 mm wz. 17, to kwestia ciągników czy przewozu amunicji pozostaje otwarta. Poprawa właściwości marszowych artylerii ciężkiej WP w latach trzydziestych była procesem burzliwym, w którym ścierały się wszystkie możliwe koncepcje zreformowania tej broni. Zastosowanie półgąsienicowych ciągników Citroen-Kegresse P14 na jakiś czas rozwiązało problem, jednak w drugiej połowie lat trzydziestych sprzęt ten był już wyeksploatowany i należało go zastąpić. (...) Co więcej, możliwych wyborów było kilka. Najłatwiejszy to kontynuaca dotychczasowego rozwiązania czyli wóz półgąsienicowy, ten pochodzący już z krajowej produkcji, C4P. Zaraz za nim jawił się jednak równiez pochodzący z polskich wytwórni prototyp gąsienicowego ciągnika znanego jako PZInż. 152. Nieco za nimi znajdował się będący w fazie projektu lub zakupu kołowy ciągnik terenowy lub tańszy i najprostszy konstrukcyjnie ciągnik rolniczy o wystarczająco dużej mocy silnika. To właśnie ostatni i najmniej znany z wymienionych wyżej pojazdów stanowi temat omawiany w niniejszym wydaniu "Wielkiego Leksykonu Uzbrojenia".