Wspomnienia z pracy w Muzeum Wojska w latach 1920-1945

Od wydawcy: "Osoba i historia życia Zofii Stefańskiej jest doskonałą ilustracją jednej z cech składowych - ludzi -,,definicji" Muzeum Wojska Polskiego przywołanej na początku tego wstępu. Bowiem muzealnik to wybór na całe życie, muzealnictwa nie można nauczyć się w szkole, na uczelni, te dają tylko podstawy. Codzienna, wieloletnia praktyka i relacja ,,mistrz - uczeń" kształtują dopiero prawdziwego muzealnika w warunkach swoistej ewolucji wymagającej czasu oraz nieprzerwanej kontynuacji pokoleniowej. Okoliczność ta w późniejszej historii Muzeum zbyt często umykała z pola widzenia, podobnie jak fakt, że czas jest wyznacznikiem funkcji muzeum. Zbiory są gromadzone, zabezpieczane, opracowywane i udostępniane w perspektywie nie jednego pokolenia, ale kolejnych, nie doraźnego celu, ale długofalowej idei. Materialne świadectwa naszej przeszłości i wiedza o nich mają być fizycznym, jednoznacznym niepodważalnym dowodem naszej przeszłości dla przyszłych Polaków. Zbyt wiele z tych świadectw już straciliśmy w czasie naszej burzliwej, nie tylko XX - wiecznej historii. To także znajdziemy w relacji Zofii Stefańskiej, podobnie jak obraz czasów i ludzi, które ukształtowało podstawy polskiego muzealnictwa wojskowego".