Wokół dwóch wojen światowych

Tom zawiera wspomnienia matki i syna – Marii z d. Zajączkowskiej (1893–1968) i Czesława (1920–2011) Kośmińskich. Dotyczą one wydarzeń na obszarze Galicji w okresie dwóch wojen światowych. Książka rozpoczyna się wspomnieniami Marii o dorastaniu w mieszczańskiej rodzinie, przerwanym przez strach i niepewność I wojny światowej. Okres międzywojenny to wyjątkowy czas dla Marii – bogate życie towarzyskie, dalsza edukacja, miłość i założenie rodziny z oficerem Kazimierzem Kośmińskim. Wspomnienia kończą się na 1938 r. Czesław, zainspirowany wspomnieniami matki, jak i chęcią opowiedzenia dalszych losów rodziny, rozpoczął ich opisywanie w latach 70. XX w. Przedstawił perypetie swoich rodziców i dalszej rodziny, ale przede wszystkim skupił się na własnych doświadczeniach dziecka i młodzieńca dorastającego we Lwowie u schyłku II RP. W maju 1939 r. Czesław zdał maturę. Wybór dalszej drogi życiowej przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie okupacji radzieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną, którą kontynuował jako żołnierz Armii Krajowej. We wspomnieniach zarysował nie tylko pracę w konspiracji, ale także okupacyjną codzienność. W lutym 1945 r. został aresztowany przez NKWD i skierowany do obozu pracy w Uchcie. Czesław szczegółowo opisał rzeczywistość łagierną, a następnie powrót do kraju w 1948 r. Wspomnienia matki i syna dopełniają się, przedstawiając los mieszkańców wschodnich województw Polski w dramatycznych dekadach XX w.