Organizacje i instytucje do walki z rakiem w Polsce w latach 1906-1939

ożywione zainteresowanie chorobami nowotworowymi środowisk medycznych na ziemiach polskich pojawiło się w początkach XX wieku. Wówczas wykonano znaczące badania naukowe na temat występowania i przyczyn raka. W tymże czasie powstał w Warszawie polski komitet do Badania i Zwalczania Raka (1906 r.), który oprócz przedsięwzięć propagandowych rozpoczął starania na rzecz powoływania do istnienia w rozdartym przez zaborców kraju onkologicznych zakładów diagnostyczno-terapeutycznych. Działania w tym zakresie skończyły się niepowodzeniem, a utworzona w Łodzi w 1918 roku Przychodnia dla Chorych na Guzy okazała się placówką efemeryczną. Właściwy rozwój organizacji i instytucji przeciwrakowych nastąpił dopiero w Polsce Niepodległej (1918-1939). Jednakże utworzone wtedy placówki onkologicznej opieki zdrowotnej posiadały charakter wielosektorowy i w dużej mierze opierały się na przedsiębiorczości i hojności społecznej, co pozostawało w ścisłym związku z etosem zachowań elit umysłowych II Rzeczypospolitej. (fragm. Wstępu)