Polski ruch socjalistyczny w Łodzi w latach 1927-1939

Autorka podejmuje temat dotyczący dziejów polskiego ruchu socjalistycznego w Łodzi po przewrocie majowym, przedstawiając bliżej działalność Polskiej Partii Socjalistycznej i Niezależnej Socjalistycznej Partii Pracy a także innych organizacji o charakterze zawodowym, społecznym, kulturalnym, oświatowym, turystycznym, sportowym, spółdzielczym itp., związanych ideologią i programem działania z socjalistycznym ruchem robotniczym. Praca została podzielona na sześć rozdziałów. W pierwszym zarysowano ogólny obraz organizacyjny ruchu socjalistycznego, a więc struktury PPS i NSPP, stan liczebny członków. Zwrócono uwagę na konflikty wewnętrzne oraz procesy radykalizacji. Omówiono również działalność wydawniczą i różne formy życia wewnątrzpartyjnego. Rozdział drugi poświęcony został omówieniu działalności politycznej łódzkich socjalistów, zwłaszcza w wielkich bataliach wyborczych do parlamentu, samorządu miejskiego czy ubezpieczeniowego. W rozdziale trzecim przedstawiono problemy dotyczące relacji między ruchem socjalistycznym i komunistycznym a także kwestie złożonych stosunków narodowościowych polsko-niemiecko-żydowskich. Rozdział czwarty poświęcony został zaprezentowaniu działalności socjalistów na forum samorządowym. Dwa ostatnie rozdziały omawiają takie formy aktywności socjalistów jak zawodowa, oświatowa, kulturalna, wychowawcza, sportowa, turystyczna czy spółdzielcza. Pracę zamykają aneksy zawierające składy osobowe: Okręgowego Komitetu Robotniczego, Komisji Rewizyjnej i Okręgowego Sądu Partyjnego oraz indeks osób, który w pracy nasyconej nazwiskami, bo to przecież ludzie tworzyli ten ruch, jest bardzo przydatny.