W pogoni za straconym czasem

Burzliwe dzieje rozwoju krajów Europy Środkowo-Wschodniej w ciągu minionych dziesięcioleci zasługują na głębsze badania, bez ograniczania się do powtarzania obiegowych sądów. Błędów popełnionych przed półwieczem nie da się dziś naprawić, a wiedza na temat okresu transformacji ma głównie znaczenie historyczne. Jednak z każdej porażki trzeba umieć wyciągać wnioski na przyszłość, a zrozumienie mechanizmów, które w drugiej połowie XX wieku doprowadziły do gospodarczej degradacji Europy Środkowo-Wschodniej, może pomóc nadgonić stracony czas. Autor analizuje rozwój gospodarczy Europy Środkowo-Wschodniej od roku 1950 (nawiązując do historycznych i kulturowych przyczyn przebiegu procesów rozwojowych na przestrzeni minionego tysiąclecia) aż po rok 2007. Rozważa ponadto perspektywy rozwoju regionu do roku 2030. Podejmuje niezwykle ciekawe tematy badawcze, m.in.: Jak zmieniała się pozycja regionu na gospodarczej mapie kontynentu w ciągu minionych wieków i dziesięcioleci? Jakie było rzeczywiste tempo wzrostu gospodarczego w okresie gospodarki komunistycznej (1950-1989)? Jakie czynniki zadecydowały o tym, że wzrost ten był wolniejszy niż w krajach Europy Zachodniej? Czy okres gospodarki komunistycznej był gospodarczą katastrofą? Jakie czynniki zadecydowały o tempie rozwoju gospodarczego w latach 1995-2007 i różnicach tempa wzrostu gospodarczego w okresie transformacji? Jaki może być wpływ obecnego globalnego kryzysu na rozwój krajów regionu? Jakie są perspektywy wzrostu gospodarczego w krajach regionu do roku 2030 i czy kraje te dościgną w tym czasie Europę Zachodnią?