Przed czerwonym trybunałem

Książka niniejsza to kolejny przyczynek do trudnej przyjaźni pomiędzy dwoma bratnimi narodami: polskim i rosyjskim, przyjaźni, która powinna być naturalnym odruchem, jak gest podawania ręki, bo przyjaźń taką uzasadnia polska racja stanu. Lecz nie łatwo usunąć z pamięci tych wszystkich, którzy przeszli przez Syberię i tych, którzy złożyli tam swoje kości. Autor niniejszej książki miał dwanaście lat, gdy w nocy 10 lutego 1940 roku bolszewicy zesłali jego rodziców na Syberię. Trafił do PASIOŁKA zbudowanego przez wcześniejszych zesłańców. W 1930 roku władza sowiecka zesłała tam Dońskich Kozaków z rodzinami, ponieważ sprzeciwiali się kolektywizacji. W kwietniu 1942 r. R. Horyń z armią Andersa wyjechał na Środkowy Wschód. W 1949 r. wrócił na rodzinne Polesie. Aresztowany przez NKWD, wyrokiem sowieckiego sądu wojskowego we Lwowie, skazany został na 25 lat łagrów. Przez siedem lat przebywał w obozach Workuty, Norylska i Tajszetu. Po amnestii w 1956 r. wrócił do Polski.