Wyjazdy Niemców z Polski w latach 1950-1959

Jedną z konsekwencji drugiej wojny światowej w stosunkach polsko-niemieckich było przesunięcie granicy Polski na linię Odry i Nysy Łużyckiej. Oznaczało to włączenie do państwa polskiego terenów od dawna należących do państwa niemieckiego i zamieszkałych głównie przez ludność niemiecką. Wprawdzie w wyniku działań wojennych liczebność jej uległa znaczącej redukcji, jednak nadal była to liczba duża. Praktycznie od początku rozmów wielkiej trójki stawiano sprawę korekty polskiej granicy wschodniej i zachodniej, co musiało się wiązać z masowymi przesiedleniami ludności. Na podstawie decyzji wielkich mocarstw, podjętej w Poczdamie, wszyscy Niemcy przebywający na terenach na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej powinni zostać przesiedleni do Niemiec. Zorganizowane przesiedlenia ludności niemieckiej w latach 1946-1949 objęły około 2612 tys. osób. Oficjalnie uznano, że akcja wysiedleńcza została zakończona. Nie oznaczało to jednak, że wszyscy Niemcy z Polski wyjechali. Prezentowana książka zawiera wybór dokumentów dotyczących wyjazdów ludności niemieckiej z Polski w latach 1950-1959, a więc od momentu zakończenia właściwych wysiedleń do roku, kiedy akcję wyjazdową ostatecznie przerwano. W przedstawionym wyborze 420 dokumentów, autor starał się zobrazować mechanizm podejmowania decyzji na szczeblu centralnym i ich realizację na szczeblu lokalnym. Niektóre dokumenty pokazują problemy, z jakimi musieli borykać się mieszkańcy chcący wyjechać z Polski.