Współczesne Siły Powietrzne

Współczesnym działaniom sił powietrznych towarzyszy pełna świadomość, że w nowych warunkach, przy nowych możliwościach współczesnych systemów broni, nie tylko konwencjonalnej, ale dostępnych różnorodnych środków precyzyjnego rażenia, przenoszonych przez różne systemy bojowe, w tym lotnictwo, pociski rakietowe i rakiety samosterujące, a także bezzałogowe aparaty latające, istnieje możliwość skutecznego dotarcia do obiektów położonych w głębi obszaru agresora i ich zniszczenia. Zdaniem autora zmienia to całkowicie optykę widzenia i kalkulację użycia sił powietrznych w operacjach, zapewnia także stały wzrost znaczenia sił powietrznych w systemach obronnych państw, co też starał się w swojej książce pokazać. Obok tendencji i kierunków rozwoju scharakteryzował także siły powietrzne wybranych państw, m.in.: Rosji, państw Europy Środkowo-Wschodniej, Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii, Turcji, Pakistanu, Indii, Iranu, Chin, Korei Północnej, Izraela, Egiptu, Iraku, USA, Chile i Kanady.