Działalność generała Tatara 1943-1949

Książka omawia nie tylko sprawy polskie na tle powojennego konfliktu Wschód-Zachód, ale również skomplikowane stosunki międzyludzkie pełne zaufania, a równocześnie pełne zawiści i świadomego wprowadzania współtowarzyszy w błąd. Obejmuje ona problemy wojskowe, polityczne, finansowe oraz naświetla zaangażowanie kobiet. Ponieważ dokumentów w tych sprawach nie było wiele, autorowi pomogły w znacznym stopniu osobiste kontakty z szeregiem osób związanych z omawianymi zagadnieniami, jak na przykład generałowie Anders i Kopański, pułkownicy Bąkiewicz, Iranek-Osmecki, Protasewicz, Lisicki i Utnik, działacz Stronnictwa Ludowego Wilk, pani Szachno i szereg innych. Autor uwypukla dramaty osobiste poszczególnych ludzi, którzy starali się wywierać na środowisko wojskowe wpływy odmienne od sowieckich, za co zostali okrutnie ukarani. I chociaż ocenia negatywnie działalność Tatara i jego współpracowników, to jednak powstrzymuje się od potępieńczych sądów.