Polscy emigranci w Berlinie Zachodnim

Autorka opisała sytuację polskich emigrantów w Berlinie Zachodnim w latach 80. XX wieku, począwszy od wybuchu stanu wojennego, a na przełomie lat 1989-1990 kończąc. Pierwszy rozdział omawia politykę imigracyjną RFN, w tym: międzynarodowe zobowiązania prawne tego kraju wobec imigrantów, zagadnienie emigracji w polityce wschodniej RFN w warunkach normalizacji stosunków z PRL oraz prawnopolityczny status Berlina Zachodniego. W drugim rozdziale analizie poddano zjawisko polskiego exodusu lat 80. XX wieku do Berlina Zachodniego. Omówiono tu motywacje polskich emigrantów, ich położenie w Berlinie Zachodnim oraz polonijną działalność emigracyjną. W trzecim rozdziale zajęto się statusem polskich emigrantów w Berlinie po przełomie politycznym 1989/1990 roku, zwracając szczególną uwagę na ich sytuację w świetle regulacji międzynarodowego prawa publicznego oraz na wpływ stosunków bilateralnych RP-RFN na sytuację Polonii. Ostatni rozdział porusza temat obrazu emigrantów polskich w oczach niemieckiego społeczeństwa w czasach przełomu (1989-1991).