Dyktatura ciemniaków

Stefan Kisielewski pisząc o dyktaturze ciemniaków miał na myśli cenzurę, jednak potocznie zwykło się tak nazywać "elitę" polityczną PRL. W swych rękach władzę skupiali ludzie niedouczeni, zawdzięczający ją tylko przynależności do właściwej partii - „ciemniacy”. Książka zawiera wspomnienia i studia nad minioną epoką, którą za Kisielewskim autor określa mianem dyktatury ciemniaków. W pracy czytamy: "Tragikomiczne jest to, że dygnitarze partyjni, nie tylko ze środowiska śląskiego, kończyli właściwą edukację szkolną na bardzo niskim szczeblu, często nie mając nawet świadectwa ukończenia szkoły podstawowej. Tak było w przeszłości z Bierutem, który dwukrotnie próbował bezskutecznie sforsować niepoddającą się przeszkodę w postaci piątej klasy szkoły podstawowej". Dokonując podsumowania elit PRL-u, Miedziński jest zdania, iż tragizm sytuacji politycznej Polski łączył się z faktem, że głos decydujący w przełomowym momencie dziejowym zdobyli ludzie obcego systemu, później zawłaszczający przy okazji ideę Solidarności, grający na nutę antypolską.