Narzędzia polityki zagranicznej Chińskiej Republiki Ludowej

Od czasu rozpoczęcia reform wewnętrznych w 1978 roku Chiny weszły na ścieżkę szybkiego wzrostu gospodarczego, stopniowo umacniając swoją pozycję międzynarodową. O ile przez pierwsze dziesięciolecia gwałtownych przemian władze w Pekinie starały się maskować własne ambicje mocarstwowe, o tyle w ostatnich latach można było zauważyć liczne oznaki rosnącej asertywności Chin na arenie międzynarodowej. Autorzy niniejszej książki podjęli się zbadania chińskiej strategii dyplomatycznej właśnie w tym kluczowym okresie, przypadającym na kadencję prezydenta Hu Jintao. Książka skupia się na analizie instrumentów wojskowych, gospodarczych, ideologiczno-kulturowych oraz dyplomatycznych, za pomocą których Chiny starały się realizować swoje interesy narodowe za granicą. Autorzy zbadali, w jaki sposób władze w Pekinie - działając poprzez presję lub perswazję - różnicowały narzędzia polityki zagranicznej wobec Stanów Zjednoczonych, Rosji, Japonii, krajów ASEAN, Unii Europejskiej i państw afrykańskich oraz wykorzystywały je w polityce wobec Tajwanu.