Druga konspiracja niepodległośiowa

Żołnierze drugiej konspiracji, nazywani często "żołnierzami wyklętymi", w okresie do 1956 r. byli jedyną formacją walczącą o niepodległość i suwerenność Polski. Byli pomostem pomiędzy walką zbrojną narodu polskiego z totalitaryzmem niemieckim i sowieckim a rodzącą się opozycją społeczeństwa polskiego uwieńczoną "Solidarnością". Niniejsza praca poświęcona jest tajnym, niepodległościowym organizacjom młodzieżowym w Lublinie i na Lubelszczyźnie w omawianym okresie. Starano się tutaj opisać ich nazewnictwo, liczebność, działalność, strukturę społeczną. W pracy umieszczono biogramy byłych więźniów politycznych, wykazy nazwisk i pseudonimów członków tajnych organizacji, a także ich wspomnienia i relacje. Publikacja opisuje też represje jakie spadły na członków tych organizacji ze strony komunistycznego aparatu represji. Książka zawiera także wykazy sędziów i prokuratorów, którzy oskarżali i skazywali patriotyczną młodzież na kary więzienia, często wieloletnie.