Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie po II wojnie światowej

Publikacja zawiera opis dziejów żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (a następnie wychodźstwa wojskowego) w okresie, gdy ważyły się powojenne losy państwa polskiego i trwały zmagania o niepodległość i suwerenność narodu. Były to dla żołnierzy PSZ lata nawet trudniejsze aniżeli czas wojny, gdyż poczuli się zdradzeni przez sojuszników i zdani najczęściej tylko na siebie w obcym, a nawet nieprzychylnym środowisku. Po wojnie blisko połowa żołnierzy powróciła do Polski, wielu pozostało w Wielkiej Brytanii, inni rozjechali się po świecie, czasami tułając się do końca życia. Exodus ten, mierzony początkowo cmentarzami żołnierskimi, a następnie mogiłami wychodźstwa wojskowego, pobudza do głębokiej refleksji. Procesy migracyjne spowodowane wybuchem II wojny światowej, trwające do końca lat 50. XX w., zadecydowały o ukształtowaniu społeczno-politycznej struktury polskiej emigracji niepodległościowej na Zachodzie. Okazała się ona zjawiskiem trwałym z perspektywy czasu. Żadna z późniejszych fal emigracyjnych – „marcowa”, „solidarnościowa” czy „poakcesyjna” – nie była w stanie nawiązać ani do idei, ani do wzorców organizacyjnych Drugiej Wielkiej Emigracji. Praca jest rzetelnie udokumentowana, bowiem Autorzy dotarli do wielu unikatowych źródeł i umiejętnie spożytkowali zawarte w nich informacje. Posiada walory poznawcze, dokumentacyjne i historyczne.