Donos na Wojtyłę

Nie jest to kolejna biografia Karola Wojtyły. To zarys pewnego, całkiem niedawno minionego czasu, który miał autentycznych bohaterów i - niestety - antybohaterów. Czasu, gdy bycie księdzem stanowiło akt heroizmu, ale zarazem niosło ze sobą niebezpieczeństwo sprzeniewierzenia się powołaniu. Z jednej strony stanął - wbrew swej woli - ksiądz, biskup, arcybiskup i kardynał Karol Wojtyła, który dowiódł, że wierność wierze i powołaniu, wiedzy uniwersyteckich katedr i mądrości Kościoła, duchowi modlitwy i zasadom przyjaźni wystarczą, aby nie dać się złamać i iść, prowadząc za sobą lokalny i powszechny Kościół. Z drugiej, gorliwi funkcjonariusze UB i SB oraz setki tajnych współpracowników, także z kręgów kościelnych, którzy zwarli szeregi w walce z Pasterzem krakowskiego Kościoła. Donosy, raporty i sprawozdania o powstaniu parafii w Bieńczycach, stosunkach panujących w kurii, roli arcybiskupa Wojtyły w pracach Soboru, jego relacjach z innymi hierarchami Kościoła... Wszystko zgromadzone w teczkach tajnych służb, dziś stanowi świadectwo zdrady, dowód ludzkiej słabości i nikczemności. Przede wszystkim stanowi to symbol klęski ubeckiej machiny.