Uchodźcy polityczni z Europy Środkowo-Wschodniej w amerykańskiej polityce zimnowojennej 1948-1954

Autorka analizuje proces kształtowania się amerykańskiej polityki wobec uchodźców politycznych z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, w których władzę w latach czterdziestych przejęli komuniści. W latach 1948–1954 wypracowano mechanizmy współpracy, które umożliwiły Amerykanom wykorzystanie potencjału uchodźców politycznych, a środkowoeuropejskim opozycjonistom lat czterdziestych dały szanse kontynuowania działalności na rzecz „ujarzmionych narodów”. Po raz pierwszy w polskiej historiografii losy uchodźców politycznych, którzy współpracowali z Amerykanami, zostały przedstawione w szerokim spektrum obejmującym różne obszary badawcze: powojenne migracje, politykę amerykańską pierwszej dekady zimnej wojny, kwestie bezpieczeństwa wewnętrznego USA, dzieje amerykańskiego antykomunizmu, zagadnienia związane z kształtowaniem opinii publicznej i rozwojem propagandy. Dzięki temu książka nie tylko ukazuje miejsce, jakie w zimnowojennej taktyce amerykańskiej zajmowali uchodźcy polityczni z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, ale też wyjaśnia złożone uwarunkowania prowadzonej przez nich działalności. Publikacja w ramach centralnego projektu badawczego IPN „Polska emigracja polityczna 1939–1990).