Życie w cieniu śmierci

Dotąd w polu badań naukowych historyków nie znalazło się doświadczenie osób, dla których śmierć z rąk NKWD ponad 20 tysięcy polskich jeńców i aresztowanych stała się niewyobrażalną tragedią i które naznaczyła na całe dalsze życie. Chodzi oczywiście o najbliższych krewnych zabitych: żony, dzieci, rodziców, rodzeństwo… Tym właśnie problemem w swojej książce zajął się Krzysztof Łagojda. Podstawą jego badań stały się wielogodzinne rozmowy z członkami rodzin wymordowanych jeńców, uzupełnione dokumentami i bogatą literaturą przedmiotu. Na tej podstawie autor podjął próbę odtworzenia życia tych rodzin w różnych okresach, począwszy od czasu wojny po koniec PRL. Stale szukał odpowiedzi na pytanie, jak zamordowanie ojca i męża przez NKWD wpłynęło na życie bliskich, w jaki sposób toczyła się egzystencja rodzin po wojnie, jak szukano informacji o losie zmarłego, jak podtrzymywano pamięć o nim, wreszcie jak odbierano stanowisko władz w tej sprawie. Krzysztof Łagojda w swej książce pokazuje, że zbrodnia katyńska to nie tylko akcja eksterminacyjna na rozkaz Stalina i drażliwy problem polityczny, ale i trwająca dziesięciolecia tragedia wielu tysięcy rodzin, rana, która częstokroć nigdy się nie zagoiła. Fragment recenzji prof. dr. hab. Krzysztofa Ruchniewicza