W nowych realiach. Wieś zielonogórska w latach 1945-1956

Obok nieufności, skrywanej wrogości i strachu manifestowanego przez ludność wiejską wobec nadchodzących prosowieckich działaczy polskich i ich radzieckich towarzyszy niektórzy z jej przedstawicieli zubożeni, w wyniku kończącej się pożogi wojennej, żywili nadzieję na diametralną odmianę swojej opłakanej sytuacji życiowej.(...) Lekarstwem bowiem na wszystkie ówczesne bolączki ludności wiejskiej miała być kolektywizacja. W rzeczywistości poprzez członkostwo chłopów w państwowych spółdzielniach produkcyjnych chciano ich pozbawić niezależności ekonomicznej. Nie mówiąc już o tym, że to właśnie im wystawiono rachunek za forsowany przez rządzących program uprzemysłowienia kraju.(...) Istotą niniejszej pracy jest ukazanie przebiegu procesu stalinizacji wsi zielonogórskiej w latach 1945-1956, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki tego terenu, związanej między innymi z przemianami ludnościowymi polegającymi na osiedleniu się polskiej ludności wiejskiej w miejsce dotychczasowych niemieckich mieszkańców. Ze wstępu