Niech żyją partyzanci, dopóki nie przyjdą Amerykanie

Aristina Pop-Săileanu urodziła się 13 maja 1931 r. w rodzinie chłopskiej. Jej ojciec Nicolae Pop był przywódcą jednej z antykomunistycznych grup oporu w Rumunii. Kiedy miała 18 lat, wraz z bratem i ojcem uciekła w góry przed prześladowaniami za strony komunistów. W 1953 r. w wieku 21 lat została schwytana przez Securitate i skazana na 20 lat ciężkich robót. Poważnie chora przeszła przez więzienia Văcăreşti (szpital), Jilava, Miercurea Ciuc. Zwolniono ją w 1964 r. po jedenastu latach uwięzienia. Zmarła 19 maja 2019 r. w wieku 88 lat. Jej wspomnienia, opublikowane w Rumunii w 2008 r., przybliżają temat antykomunistycznego ruchu oporu poza Polską. Pierwsza część książki przedstawia życie autorki przed jej uwięzieniem i obejmuje m.in. opis pierwszych kontaktów z nieformalnym ruchem oporu w Rumunii oraz ukrywanie się przed organami bezpieczeństwa. Druga część poświęcona jest wspomnieniom z więzienia i warunkom, jakie tam panowały. Część trzecia ukazuje życie Aristiny Pop-Săileanu po uwolnieniu.