Szwedzka broń pancerna 1920-1989

Niemal wszyscy miłośnicy broni pancernej rozpoznają bez wahania czołg Strv 103, wielu kojarzy przedwojennego Landsverka L-60, ale szwedzka broń pancerna to nie tylko te dwa wozy. Jej historia jest dużo bogatsza i skomplikowana. W książce Szwedzka broń pancerna 1920–1989. Organizacja. Przegląd konstrukcji, prof. Krzysztof Kubiak nie ogranicza się do prezentacji wozów bojowych, ale też opisuje i wyjaśnia trendy rozwojowe broni pancernej w Szwecji w oparciu o rzetelny aparat naukowy. Kojarzących autora przede wszystkim z historią działań na morzu i konfliktów po 1945 r. temat pracy może nieco zaskakiwać, choć nie powinien, gdyż prof. Kubiak był Kierownikiem Katedry Krajów Europy Północnej na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Podjęcie tematu szwedzkiej broni pancernej, nawet w wymiarze głównie sprzętowym, nie jest możliwe bez omówienia generalnych założeń specyficznej szwedzkiej doktryny obronnej, która z kolei w przemożny sposób ukształtowana została przez położenie państwa i panujące na jego obszarze warunki naturalne. Wszyscy, którzy znają prace prof. Krzysztofa Kubiaka wiedzą, że otrzymają kompleksową i erudycyjną informację o szwedzkiej broni pancernej w latach 1920–1989 oraz „otulinie” je spowijającej – od organizacji jednostek pancerno-zmechanizowanych aż po nowy symbol szwedzkiej jedności narodowej – czyli Szwedzkiego Tygrysa. To już piąta książka prof. Krzysztofa Kubiaka wydana w Wydawnictwie Tetragon.