Zespołowe gry sportowe kobiet w Polsce w latach 1945-1989

Fragment streszczenia: "Geneza zespołowych gier sportowych w Polsce przypada na pierwszą dekadę XX w. W 1909 r. rozegrano pokazowe spotkanie w koszykówce kobiet, a rok później odbył się mecz hokeja na trawie żeńskich drużyn ze Lwowa. Po I wojnie światowej, zespołowe gry sportowe propagowali m. in. działacze organizacji Young Men's Christian Association (Związek Młodzieży Chrześcijańskiej). Z ich inicjatywy w 1919 r. w Łodzi, odbył się pokaz gry w piłkę siatkową, a rok później rozegrano pierwsze zawody szkolne w tej dyscyplinie. Do 1939 r. największą popularność, spośród zespołowych gier sportowych w wykonaniu kobiet, odnotowały: hazena, koszykówka i piłka siatkowa. W latach 1939-1945 rozwój kultury fizycznej w Polsce przerwała II wojna światowa. Rozwój zespołowych gier sportowych kobiet Polsce w latach 1945-1989 uzależniony był w dużej mierze od decyzji władz państwowych, a także od działalności związków i organizacji sportowych. W 1957 r. powstały odrębne związki gier sportowych – Polski Związek Koszykówki, Polski Związek Piłki Siatkowej i Związek Piłki Ręcznej w Polsce. W latach 1973-1978 funkcjonowała Polska Federacja Sportu, która ograniczyła działalność związków sportowych. Kryzys społeczno-polityczny w Polsce na przełomie lat 70-tych i 80- tych XX w. uniemożliwił wprowadzenie reformy, w obszarze sportowym, zapowiadanej na lata 1980-1985. Dalsze zmiany w zakresie zarządzania kulturą fizyczną w Polsce nastąpiły po 1989 r."