Polskie Konstrukcje Lotnicze tom VII

W szóstym tomie Polskich Konstrukcji Lotniczych został przedstawiony wkład Polaków w rozwój techniki lotniczej w latach 1955–1970. Kolejny siódmy tom opisuje nasz dorobek w dziedzinie samolotów, śmigłowców i szybowców w latach 1971–2020. Okres ten obejmuje rozwój techniki lotniczej w latach siedemdziesiątych, po próbie jego ograniczenia w końcu lat sześćdziesiątych. Lata 1971–1990 to lata dominacji produkcji licencyjnej na potrzeby Związku Sowieckiego, lecz także okres powstania szeregu rodzimych samolotów i szybowców produkowanych seryjnie i eksportowanych do wielu krajów. Kolejny etap to kryzys na początku lat dziewięćdziesiątych, transformacja i przejęcie wytwórni przez koncerny zagraniczne oraz rozwój produkcji samolotów ultralekkich. W tomie tym zamieszczono informacje o samolotach, śmigłowcach i szybowcach oraz motoszybowcach, a spośród samolotów ultralekkich pokazano przede wszystkim konstrukcje produkowane seryjnie. Natomiast nie opisano motolotni, lotni i statków bezzałogowych. Opisane konstrukcje: Instytut Lotnictwa, PZL WSK-Okęcie, PZL WSK-Mielec, WSK PZL-Świdnik, Konstrukcje E. Margańskiego, Konstrukcje A. Frydrychewicza, Konstrukcje J. Janowskiego, Aero AT – Samoloty Antoniewskiego, Konsuprod, Aerotec DEKO M. Dębski, Samoloty amatorskie, SZD. Około 600 zdjęć i 400 rysunków/planów.