Studia z dziejów harcerstwa 1944-1989

„Celem niniejszej książki, która ma charakter wydawnictwa seryjnego, aczkolwiek nie periodycznego, jest ukazanie, na tle całego splotu stosunków społecznych i politycznych panujących w tamtej epoce, funkcjonowania harcerstwa w okresie rządów komunistycznych (...). Motywem przewodnim kolejnych publikacji opatrzonych tym tytułem będą relacje między władzą komunistyczną a harcerstwem, stanowiące fragment stosunków między władzą a społeczeństwem w PRL. Autorzy próbują spojrzeć na dzieje ruchu harcerskiego od dołu, przez pryzmat doświadczeń niewielkich środowisk (drużyn, szczepów) oraz pojedynczych osób, a więc nie tylko z perspektywy ogólnopolskiej, centralnego szczebla władzy, która nie pozwala na dostrzeżenie wielu niuansów społecznej, codziennej historii harcerstwa (i szerzej – społeczeństwa) w Polsce Ludowej. (...) Bazę źródłową niniejszej pracy stanowią między innymi dokumenty oficjalnych władz ZHP, poszczególnych drużyn i szczepów oraz struktur partyjnych i administracyjnych, przechowywane w archiwach państwowych i poszczególnych jednostek harcerskich. Odrębną kategorią jest dokumentacja aparatu bezpieczeństwa PRL zgromadzona w zbiorach Instytutu Pamięci Narodowej (...) wykorzystano także liczne wspomnienia i relacje świadków wydarzeń oraz literaturę przedmiotu”. Fragment wstępu Marka Wierzbickiego W tomie 15 Studiów znajdziemy m.in.: Inwigilacja krakowskiego środowiska harcerskiego przez aparat bezpieczeństwa w latach 1945-1956. Rekonesans badawczy Materiały do bibliografii niezależnych czasopism harcerskich 1980-1989 Biała Służba w 1983 roku i 1987 roku (fragmenty dziennika) O Radzie Porozumienia KIHAM i odradzaniu się ruchu harcerskiego 1980-1985. Przyczynek metahistoryczny