Druga smuta

Ostatnie dwudziestolecie wyraźnie wyodrębnia się tak spośród tysiącletnich dziejów, jak i dwudziestowiecznej historii Rosji. Po rozpadzie Związku Radzieckiego, który był szczególną formą budowanego przez stulecia imperium, Rosja koncentruje się na rozbudowie swej tożsamości państwowej na olbrzymim terytorium. Olbrzymie są również problemy, które przychodzi jej rozwiązywać, a zwłaszcza kwestie modelu władzy czy modelu ustroju. Okres ten nie jest jeszcze historycznie zamknięty, stąd cezurą końcową jest wyraźnie teraźniejszość. Autor prezentuje rozpad ZSRR i odbudowę państwa rosyjskiego, losy WNP i powstanie oligarchicznego systemu władzy oraz jego zastąpienie autorytaryzmem prezydenta. Skupia się wprawdzie na stosunkach wewnętrznych Rosji, ale znajdziemy również odniesienia do polityki zagranicznej.