Żołnierz polski pod Gorlicami 1915

Rozprawką niniejszą pragnę przyczynić się do wyjaśnienia uwagi godnej kwestji: przełamania frontu i wykazać sposoby natarcia, stosowane w r. 1915, tembardziej, że w bitwie pod Gorlicami uczestniczyły pułki polskie, z których składała się przeważnie 12-ta austrjacka dywizja piechoty. Pułki te (56 wadowicki, 100 cieszyński, 20 nowosądecki i 57 tarnowski) wzbudziły bitnością swoją i sprawnością bojową ogólny podziw, przykładając się walnie ku pokonaniu przeciwnika. Pragnę tu nadto udowodnić, do jakiego wysiłku fizycznego żołnierz polski już wówczas był zdolny, abyśmy stąd wywnioskowali, na jaką znów z jego strony wytrzymałość liczyć będzie można przy odpowiedniem wyćwiczeniu, uposażeniu i pełnej świadomości, że bije się on za własną sprawę, za sprawę najdroższej Ojczyzny! Prezentowana praca to reprint, wydanej w 1923 roku, monografii poświęconej bitwie z czasów I wojny światowej, jaka miała miejsce na początku maja 1915 roku w rejonie Gorlic, Jasła i Krosna, w której to sprzymierzone wojska niemieckie i austro-węgierskie pokonały armię Imperium Rosyjskiego przełamując rosyjską inicjatywę zaczepną.