W obliczu zagłady

„W obliczu Zagłady” Adama Puławskiego to książka, która ukazuje, kiedy i w jaki sposób ZWZ-AK, delegatura i rząd polski zdobywały informacje o masowych mordach na ludności żydowskiej. Autor zastanawia się, jak rozumiano nadchodzące wiadomości i kiedy powstała świadomość, że jest to zorganizowana i totalna akcja Zagłady. Celem pracy jest również zbadanie, czy przesłanie danej informacji do Londynu wynikało z przyjętych procedur, czy była to wysyłka „celowa”, np. jako specjalny raport lub depesza, czy w końcu była to świadoma metoda przeciwstawienia się mordom, wreszcie – jak do tych informacji podchodziły polskie władze w Londynie. „W obliczu Zagłady” ma odpowiedzieć ma pytania, czy władze podziemne i emigracyjne dopuszczały inną formę reakcji, np. oddziaływanie na postawy i postępowanie polskiej ludności, moralne wspieranie ofiar, a nawet podjęcie czynnej akcji. Autor przedstawia uwarunkowania, które miały wpływ na podejmowanie decyzji w tzw. kwestii żydowskiej: np. poglądy członków ZWZ-AK, pracowników delegatury i pośrednio działaczy partii politycznych oraz członków rządu i Rady Narodowej. Spis treści: - Struktury Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej i Delegatury Rządu RP na Kraj odpowiedzialne za zbieranie i przekazywanie informacji na temat ludności żydowskiej - Początek Zagłady (czerwiec 1941-marzec 1942 rok) - Polski Londyn wobec wieści o masowych zbrodniach na ludności żydowskiej i wzroście terroru wobec Polaków - Eskalacja mordów na ludności żydowskiej - początek "Aktion Reinhardt". Wiedza o "Aktion Reinhardt" oraz reakcja AK i delegatury w kontekście prześladowań ludności polskiej - Sprawy żydowskie w polityce polskiej w Londynie na tle wyznań wiosny 1942 rok - Reakcja na eksterminację Żydów do okresu "wielkiej akcji" w getcie warszawskim