Fieseler Fi 156 Storch w II wojnie światowej

Charakterystyczna sylwetka górnopłatu Fi 156, o oryginalnej konstrukcji zastrzałów, na szczudłowatych goleniach i z kabiną przypominającą szklarnię, nieodłącznie towarzyszyła niemieckiemu Wehrmachtowi na pierwszych liniach frontu. Storch w idealny sposób łączył w sobie cechy samolotu wielozadaniowego, łącznikowego i obserwacyjnego. Na ogół do lądowania wystarczał mu odcinek nie dłuższy niż rozpiętość jego własnych skrzydeł. Doszło nawet do tego, że przez całe lata Fieseler Storch był przyczyną spowolnienia postępu techniki lotniczej w Niemczech: ze względu na jego przekonujące, jedyne w swoim rodzaju zalety techniczne, przodujące w owych czasach w konstruowaniu helikopterów Niemcy, zrezygnowały z kontynuowania prac projektowych nad wiropłatami. Podczas wojny trudno było sobie wyobrazić niemieckiego dowódcę wyższego szczebla bez tego "latającego pagórka dla wodzów". Podczas lotów inspekcyjnych ze Storcha korzystały takie osobistości jak: Churchill, Eisenhower i Montgomery, a Mussoliniemu samolot ten umożliwił ucieczkę z niedostępnego masywu Gran Sasso w Abruzzach. Upadek III Rzeszy nie oznaczał końca kariery Storcha: jeszcze wiele lat później wykorzystywała go armia francuska podczas wojen kolonialnych, używali go leśnicy i rolnicy do walki ze szkodnikami, służył do holowania szybowców, pełnił funkcję "latającej taksówki" i samolotu ratownictwa górskiego w Alpach. A w dzisiejszych czasach stanowi ozdobę i atrakcję różnych pokazów lotniczych. W książce opisano jego historię, wykorzystanie podczas II wojny światowej, podano informacje techniczne dotyczące konstrukcji. Zamieszczono w niej również liczne ciekawe fotografie.