Przemoc i dzień powszedni w okupowanej Polsce

"Niniejsza publikacja polemizuje z tezami, które wciąż można napotkać w historiografii zachodniej - o wojnie w Polsce prowadzonej jakoby z poszanowaniem zasad prawa międzynarodowego. Autorzy publikowanych tekstów starają się dowieść, że rozegrana na ziemiach polskich kampania wojenna nie była "czystą wojną", w której Wermacht nie mordował cywilów, a polskich żołnierzy zabijał tylko w walce zbrojnej. Wyniki zebranych w tomie badań wskazują zdecydowanie, że zbrodnie wojenne nie były dziełem tylko funkcjonariuszy "diabolicznego" SS, lecz także innych niemieckich formacji wojskowych i policyjnych oraz stanowiły realizację celów nakreślonych przez Hitlera, jak również wizji świata - w tym wypadku Polaków jako narodu o niższej wartości - zawartej w ideologii narodowosocjalistycznej. Odbiciem tych praktyk po drugiej stronie - najpierw frontu, a następnie rozbiorowej granicy - były zbrodnicze praktyki stosowane przez NKWD i inne struktury Związku Sowieckiego, drugiego agresora i okupanta" ze Wstępu