Przeżył jeden ze stu

W pracy Artioma Drabkina poznajemy relacje dziesięciorga radzieckich zwiadowców, którzy brali udział w II wojnie światowej. Zaletą tych wspomnień jest brak propagandowego filtra, który nie raz wygładzał brutalną wojenną rzeczywistość. Weterani bez patosu snują swoje opowiadania o działaniach zwiadu w walkach z nazistowską armią: pod Leningradem, pod Kurskiem, w Karelii, Mołdawii, na Węgrzech i w Polsce. Mówią również o krwawych bojach nad Narwą, na przyczółku szerpieńskim, o forsowaniu Niemna, Dońca, rzeki Gron na Słowacji, Wisły i Odry, o okrążeniu w Poznaniu sześćdziesięciotysięcznego ugrupowania niemieckiego i oczywiście o zdobyciu Berlina. Wspomnienia te dają możliwość zobaczenia autentycznego obrazu działań zwiadu w różnych sytuacjach frontowych, a także poznania decyzji i charakterów różnych osób biorących udział w wojnie: tchórzliwych i mądrych dowódców, skorumpowanych dekowników, prawdziwych bohaterów, ofiarnych sanitariuszy i "frontowych żon". Uzupełnieniem relacji byłych zwiadowców są dwa opracowania dotyczące wojskowego rozpoznania Armii Czerwonej i Wehrmachtu na froncie wschodnim w czasie II wojny światowej.