Droga donikąd

Wybitny polski pisarz emigracyjny, Józef Mackiewicz w powieści "Droga donikąd" przedstawia losy mieszkańców Wileńszczyzny pod okupacją bolszewicką w latach 1940-1941. Tragiczne wydarzenia, które dotykają między innymi Pawła, Leona, Karola, Tadeusza i Weronikę zmuszają ich do zajęcia stanowiska wobec sowieckiego terroru. Karol początkowo buntuje się przeciwko okupantowi. Później jednak przystaje, jak wielu innych z nadzieją, że uratuje się, do zwolenników systemu. Tadeusz uznając bolszewizm za największe zło w historii ludzkości, niszczące wolność i godność człowieka, podejmuje decyzję, aby walczyć zbrojnie z komunistami. Weronika nie patrząc na sytuację polityczną poświęca swe życie za ukochanego. Paweł zaś nie poddając się totalitarnemu zniewoleniu próbuje uciec. Z czasem jednak okazuje się, że każda z wybranych opcji jest drogą donikąd - nie ma ucieczki od systemu, który zrównuje wszystkich do jednakowego strachu, beznadziei i nieufności wobec innych ludzi.