Polskie wojska saperskie w 1939 roku.

Pionierskie studium w całości poświęcone siłom saperskim do 1939 roku. Zasadniczym celem publikacji jest próba przedstawienia rekonstrukcji wszystkich przedsięwzięć ogólnowojskowych oraz zadań podejmowanych w zakresie zabezpieczenia inżynieryjnego pola walki przez jednostki saperskie WP, realizowane przez nie zarówno w okresie zagrożenia wojennego (lata 1935-1939), jak i w czasie wojny obronnej 1939 roku. Wyeksponowano w niej pięć rozdziałów. Rozdział pierwszy omawia podstawowe kwestie strukturalno-organizacyjne oraz materiałowo-techniczne formacji saperskich sił zbrojnych II Rzeczypospolitej. Rozdział drugi przedstawia kształtowanie się polskich poglądów doktrynalnych w zakresie użycia saperów w realizacji przedsięwzięć zabezpieczenia inżynieryjnego działań bojowych w przewidywanym konflikcie zbrojnym. Rozdział trzeci charakteryzuje rolę i miejsce wojsk saperskich w przygotowaniu terytorium kraju do obrony na wypadek wojny. Rozdział czwarty kreśli przygotowane drobiazgowo zadania mobilizacyjne wojsk saperskich oraz praktyczną ich mobilizację prowadzoną zarówno w ramach mobilizacji alarmowej, jak i mobilizacji powszechnej w okresie od marca do pierwszych dni września 1939 roku. Rozdział piąty pokazuje natomiast całokształt przedsięwzięć inżynieryjnych realizowanych przez saperów w wojnie obronnej 1939 roku. Immanentną częścią opracowania są załączniki w postaci: schematów organizacyjnych jednostek saperskich w latach 1935-1939, map obrazujących dyslokację saperów, map przedstawiających fortyfikacje na terytorium Polski, szkice mostów strategicznych na Wiśle przed wybuchem wojny, zestawień jednostek saperskich mobilizowanych na bazie planu "W", przewidywanego i rzeczywistegoo składu (obsady personalnej) wszystkich związków saperskich WP biorących udział w wojnie obronnej 1939 roku oraz saperskiej listy śmierci z Katynia-Kozielska i Charkowa-Starobielska. Książka znacznie pogłębia dotychczasową wiedzę dotyczącą dziejów wojskowych II Rzeczpospolitej.