Sercem byliśmy wielcy. Niezwykła historia żydowskiej rodziny karłów ocelałej z holocaustu

Odmienność. Dziwi, zastanawia, szokuje. Może być błogosławieństwem lub przekleństwem. Czym była dla rodziny Ovitz? Przekleństwem, bo świat widziany z perspektywy karła jest większy, groźniejszy, okrutniejszy. Błogosławieństwem, bo dzięki swej wyjątkowości połączonej z talentem muzyczno-scenicznym odnaleźli przed wojną swoje miejsce w społeczeństwie. Przekleństwem, bo stali się obiektem chorego zainteresowania doktora Mengele i punktem wyjścia jego barbarzyńskich badań. Błogosławieństwem, bo paradoksalnie włąśnie dzięki temu przeżyli pobyt w Oświęcimiu. Opowieść o rodzinie utalentowanych żydowskich karłów z Transylwani ocalełej cudem z holocaustu, mogła być serią makabrycznych scen. Dzięki doskonałemu wyczuciu autorów i wyważonemu stylowi narracji bardziej przypomina wprawdzie okrutną, ale jednak baśń o - jak to określił jeden z bohaterów - siedmiu krasnoludkach, z tym, że zamiast Królewny Śnieżki pojawił się w niej "Anioł Śmierci".