W Domu Niewoli

Książka opublikowana została po raz pierwszy w Rzymie w 1946 roku pod pseudonimem Marta Rudzka. Wspomnienia Beaty Obertyńskiej, poetki i aktorki, córki Maryli Wolskiej, są jedną z pierwszych relacji o łagrach w polskiej literaturze. Autorka, więźniarka sowieckiego reżimu, wnikliwie i ze szczegółami odtwarza przerażającą rzeczywistość: aresztowanie i bezpodstawne przetrzymywanie w więzieniu na Brygidkach, wywózkę do łagru pod Workutę, katorżniczą pracę w kołchozie, ocalenie przez rosyjskiego lekarza-skazańca, zwolnienie z obozu na mocy amnestii dla Polaków. Poszukiwanie armii polskiej rozpoczyna w wojennym życiu Obertyńskiej etap "tak zwanej wolności". W skrajnych warunkach przedostaje się z Uralu w okolice Morza Kaspijskiego, gdzie pod Bucharą odnajduje wreszcie polski obóz. W 1944 roku wyemigrowała do Londynu, w którym mieszkała do śmierci.