Niewidzialni żołnierze. Mistrzowie iluzji i dezinformacji: tajny oddział amerykański w II wojnie światowej

Nie nosili na rękawach własnych oznak, na swoich pojazdach umieszczali oznaczenia innych jednostek, działali w nocy i w ścisłej tajemnicy. Mieli rozkaz nigdy nie wyjawiać prawdziwego celu swojej misji - nawet najwyższym oficerom. Niewidzialni żołnierze, którzy pomogli ailantom odnieść zwycięstwo w Europie. Byli mistrzami iluzji i dezinformacji, a ich największą sztuczką było znikniecie z kart historii. Brali udział w wielu kampaniach, od lądowania w Normandii po forsowanie Renu, współdziałali z większą liczbą alianckich wojsk, niż jakakolwiek inna jednostka europejskiego teatru działań. Mimo to nikt nie wiedział o ich istnieniu. W 23. Jednostce Specjalnej Kwatery Głównej, ściśle tajnej grupie stworzonej przez amerykańskie dowództwo, znaleźli się aktorzy, artyści, muzycy, specjaliści od efektów specjalnych, architekci, graficy, pisarze, projektanci i inżynierowie. Miała dwa zadania: przekonać Niemców, że alianci mają więcej wojska i sprzętu niż w rzeczywistości, i ściągać na siebie ogień nieprzyjaciela, aby oddziały mogły działać swobodnie. Rozmieszczali makiety czołgów i działa na użytek niemieckiego zwiadu lotniczego, markowali ogień artyleryjski, nadawali spreparowane komunikaty radiowe. Dzięki pomysłowości, sztuce kamuflażu, efektom dźwiękowym, trickom filmowym ten wyjątkowy oddział ocalił życie wielu żołnierzy, by zniknąć potem z ludzkiej pamięci i historii. "Niewidzialni żołnierze" to opowieść o najbardziej niezwykłej jednostce w dziejach armii amerykańskiej, oddziale, którego zadanie było tak utajnione, że informacje o nim ujawniono dopiero niedawno. Po ponad pół wieku niewidzialni żołnierze mogą wreszcie zająć zależnie im miejsce wśród weteranów II wojny światowej.