Dostać dziecko z Zamojszczyzny

Były głodne, chore, zalęknione… i wciąż dopytywały o swoich rodziców, i o to, kiedy wrócą do domu? Nie wszystkie dzieci znały swoje nazwiska, a niektóre nie pamiętały nawet własnych imion. Wielu dzieciom sprawiały trudność odpowiedzi na pytania: “jak masz na imię?”, “Ile masz lat?” czy “skąd pochodzisz?”. Bydlęce zaplombowane wagony, wysypywane wapnem i chlorem, a w nich stłoczona masa ludzka: dzieci i starcy, jadący w nieznane… Zimą 1942/1943 r., podczas siarczystych mrozów, Niemcy wywozili dzieci polskie z Zamojszczyzny. Dzieci “bezwartościowe rasowo”, zrabowane Polakom w obozie przejściowym w Zamościu, w drodze zamarzały lub umierały z głodu i wycieńczenia… Ich dramat wywołał wstrząs w całym okupowanym kraju. Ludność gromadziła się na stacjach kolejowych i w pobliżu torów, by ratować dzieci. Każdy, kto mógł, spieszył z nadzieją, że uda mu się dostać jedno dziecko, dwoje, troje…