Mława 1939

Rozegrana od 1 do 4 września 1939 roku bitwa pod Mławą, należała do najważniejszych działań militarnych, jakie stoczyło Wojsko Polskie w kampanii wrześniowej. O jej wadze świadczyły zaangażowane siły i środki obu walczących stron, jak również czas trwania bitwy i znaczenie dla ogólnej sytuacji w pierwszym okresie wojny. Bitwa pod Mławą rozegrana została przez stronę polską w oparciu o pas umocnień, składający się z żelbetonowych schronów bojowych, rowów przeciwczołgowych i zapór, zasieków z drutu kolczastego oraz pól minowych. Tworzyły one wyodrębnione pozycje: mławską - składającą się z 49 obiektów oraz rzegnowską - z 6 schronów. Bitwa rozpoczęła się o świcie 1 września atakiem pododdziałów DPanc. "Kempf" na las Białuty, a następnie natarciem na Uniszki Zawadzkie, czyli centrum pozycji mławskiej. Atak ten, jak i kolejne, został odparty celnym ogniem broni maszynowej i artylerii. Polacy mieli doskonale przygotowany system prowadzenia ognia, który ostro dawał się we znaki atakującym.