W przededniu wojny

Piotr Nikołajewicz Krasnow (1869-1947), generał i ataman Kozaków dońskich, pisarz i pamiętnikarz, był w latach 1913-1914 ostatnim przed I wojną światową dowódcą 10 pułku Kozaków dońskich stacjonującego w Zamościu. Stąd poprowadził pułk na front, a pierwszą akcją bojową było zaatakowanie i spalenie w dniu 1 września 1914 r. miejscowości Bełżec i Lubycza koło Tomaszowa Lubelskiego. Po rewolucji październikowej 1917 r. walczył przeciwko czerwonym wojskom bolszewickim. Po rosyjskiej wojnie domowej udał się na emigrację. Zamieszkał we Francji, a następnie w Niemczech. Kontynuował działalność antykomunistyczną oraz literacką. Jest autorem ponad 40 książek tłumaczonych na wiele języków europejskich. W 1926 r. znalazł się na liście pisarzy nominowanych do literackiej nagrody Nobla. W 1937 r. nakładem Zagranicznego Związku Rosyjskich Inwalidów Wojennych wydano w Paryżu książkę „W przededniu wojny. Z życia pogranicznego garnizonu” poświęconą okresowi jego służby w Zamościu. Obecnie otrzymujemy jej pierwsze polskie tłumaczenie autorstwa Jerzego Kusnierza, z zawodu archeologa a jednocześnie wytrwałego tłumacza z języka rosyjskiego i ukraińskiego oraz pasjonata przeszłości. Przekład został wzbogacony o krótkie komentarze, liczne przypisy, 50 fotografii przedstawiających ówczesny Zamość oraz oficerów rosyjskiego Warszawskiego Okręgu Wojskowego, 1 Dywizji Kozaków dońskich oraz 10 Pułku Kozaków. W dołączonych aneksach krótko ujęto historię rodu Krasnowów i ich drzewo genealogiczne. Historiografia XX-wiecznego Zamościa wzbogaca się o unikatowe wspomnienia oddające obraz Zamościa i życie codzienne miasta oraz stacjonującego tu garnizonu rosyjskiego w latach bezpośrednio poprzedzających wybuch Wielkiej Wojny.