Kaiser-Friedrich-Museum w Poznaniu (1904-1919). Muzeum na niemieckiej i europejskiej prowincji

Poznań, Kaiser-Friedrich-Museum (1894) Kaiser-Friedrich-Museum powstało z przekształcenia wcześniej istniejącego w Poznaniu Muzeum Prowincji, działającego przy towarzystwie naukowym (niemieckim Towarzystwie Historycznym). Kaiser-Friedrich-Museum było jednostką publiczną, finansowaną z środków centralnych i lokalnych, podlegającą kontroli Ministerstwa ds. Zdrowia i Wyznań w Berlinie. W latach 1900-1903 muzeum otrzymało nowy, reprezentacyjny gmach, dotacje na rozbudowę kolekcji, depozyty z Berlina, w tym kolekcję Atanazego hr. Raczyńskiego, która dotąd na mocy decyzji jego spadkobierców, znajdowała się w Galerii Narodowej w Berlinie. Nowe poznańskie muzeum funkcjonowało przede wszystkim jako muzeum sztuki i prowadziło aktywną działalność wystawiennicza i popularyzatorską z zakresu sztuki. Jego dyrektorem został Ludwig Kaemmerer (1862-1938), wykształcony w Lipsku historyk sztuki. Kolekcje Kaiser-Friedrich-Museum opierały się na: zbiorach przejętych po Muzeum Prowincji; na depozycie kolekcji malarstwa dawnego i XIX-wiecznego malarstwa europejskiego Atanazego hr. Raczyńskiego (dotąd w berlińskiej Galerii Narodowej); na obiektach przekazanych w depozyt przez Galerię Narodową w Berlinie oraz na darach osób prywatnych (przede wszystkim Arthura Kronthala z Poznania i Karla Wesendonka z Berlina). W rezultacie zbiory artystyczne Kaiser-Friedrich-Museum składały się z następujących działów: europejskie malarstwo dawne, europejskie rzemiosło artystyczne oraz XIX-wieczne i współczesne malarstwo niemieckie.