Ochrona wartości kulturowych miast a urbanistyka

Rozprawa poświęcona problemom ochrony miast w przeszłości i obecnie. Przedstawiono w niej początki kształtowania się koncepcji zabytku i teorii konserwatorskiej, związane z przebudową stolic europejskich i ich techniczną modernizacją na przełomie XIX i XX wieku. Przywołano osiągnięcie polskiej szkoły konserwacji w zakresie ochrony miast, jakim były studia historyczno-urbanistyczne. Studia historyczne miast to opracowania kluczowe dla procesu zarządzania nimi oraz stanowienia miejscowego prawa. Potencjał dziedzictwa zarówno w sferze jego wpływu na możliwości ekonomicznego rozwoju miasta, jak i wpływu na uzyskiwanie przestrzeni publicznych o wysokich standardach jakości, oprócz równoważenia rozwoju pozwala zachować indywidualizm miejskiej przestrzeni, w której centrum znajduje się człowiek. Wykorzystanie i ochrona wartości kulturowych miast oznacza bowiem panowanie nad różnorodnymi procesami, a nie ich hamowanie. Jak pisał Wacław Ostrowski, architekt, urbanista, profesor historii budowy miast – ...chodzi nam nie tylko o ramy życia, jakie tworzą stare budynki, ulice i place, ale także o życie, które je wypełnia.