Za ścianą wigwamu

Rodzina była najważniejszym, niezniszczalnym bogactwem Indian. I tę prawdę należy podkreślić. Mówiąc zaś o rodzinie, Indianie myśleli nie tylko o rodzicach i dzieciach, ale o szerszej, spokrewnionej grupie. Im liczniejsza była rodzina, tym bogatsza, a przez to otoczona większym szacunkiem. Dom zaś rodzinny był centrum społeczności, miejscem, gdzie kształtowały się dobre, uspołecznione jednostki, i miejscem, z którego spływała moc plemienia. Właśnie tutaj potomstwo uczyło się swoich obowiązków wobec rodziców, domostwa, grupy, plemienia i wobec samego siebie. Książka poprzez ukazanie w miarę obiektywnego obrazu indiańskich rodzin, prezentuje piękno życia pierwszych Amerykanów. Praca dotyczy głównie tzw. okresu przedrezerwatowego. Nie jest to ścisłe określenie, gdyż rezerwaty dla Indian powstawały na przestrzeni prawie dwustu lat. Gdy podbite plemiona Wschodu zostały zmuszone do życia pod kontrolą najeźdźców, na okrojonych skrawkach swoich ojczystych ziem, plemiona Równin wiodły jeszcze wolny żywot, niezakłócony obecnością białego człowieka.