Anatomia rewolucji narodowej

Dzieje Boliwii w XX wieku dostarczyły ciekawych przykładów połączenia ruchu protestu społecznego oraz ruchu emancypacji narodowej. Kluczowym momentem tego zjawiska była rewolucja 1952 r., która stała się osią prezentowanej książki. Jej społecznymi aktorami byli inteligenci, urzędnicy, indiańscy górnicy rud metali, indiańscy chłopi. Rewolucja była krokiem w kierunku modernizacji kraju, ale nie zdołała przełamać problemu zacofania gospodarczego. Boliwia zastosowała wówczas receptę etatystyczną. Okazało się jednak, że sama nacjonalizacja kopalń rudy cyny, głównego bogactwa kraju, nie jest środkiem wystarczającym, by kraj zaczął nadrabiać zaległości w dziedzinie gospodarki.